Διάλογοι του ΙΣΝ: Σύνδεση και εθισμοί στην εποχή της κοινωνικής αμηχανίας

Σ' έναν κόσμο που θέτει ως προτεραιότητα την ικανοποίηση των επιθυμιών, η κατανόηση του προσδιορισμού των αναγκών, η ικανότητα του πώς ορίζουμε τις ανάγκες και οι δεξιότητες αξιολόγησης του πρωτεύοντος παραβλέπονται.  Η ταχύτητα με την οποία αλλάζει η ίδια η επιθυμία συχνά επισκιάζει τα θεμελιώδη, δημιουργώντας διαρκώς νέες ανάγκες. Η ταχύτητα της αλλαγής γενικεύει σημασίες συνεχούς μεταβλητότητας – με τη μορφή αγαθών, με την αναζήτηση της καινοτομίας, με την  εξύμνηση του καινούργιου, με την υποτίμηση του παλιού –, καθιερώνοντας ως φυσική αντίδραση την αναζήτηση του διαρκώς νέου. Και όσο είναι να διατηρείται η ιδιότητα του καινούργιου, μας προσφέρει την ικανοποίηση από την απόκτησή του, επειδή το έχουμε﮲ εδώ και τώρα. Την ίδια στιγμή ο υλικός και πνευματικός καταναλωτισμός που μας διέπει,αντανακλά το εφήμερο.

Σε αυτόν τον πνευματικό ίλιγγο, που έχει την παραπλανητική μορφή μιας ομαλής μετάβασης σε ράγες, συχνά ξεχνάμε ότι η διαδρομή έχει προκαθορισμένη πορεία και προορισμό. Και ξεχνάμε ότι αυτό το εγκλωβιστικό σχήμα μας εκπαιδεύει και μας υποχρεώνει σε συγκεκριμένες στάσεις, συμπεριφορές και πεποιθήσεις. Έτσι, καταναλώνουμε για να ικανοποιήσουμε ανάγκες που κατασκευάζουμε, κυνηγώντας επιθυμίες που είναι συχνά απατηλές, εξυπηρετώντας το ευμετάβλητο της απόλαυσης. Με κάθε μέσο και συχνά με κάθε κόστος, χορεύοντας στον αιώνιο ρυθμό του προφητικού «I Can't Get No Satisfaction». 

Από αυτό το σημείο μέχρι την εμπειρία της δυσφορικής απελπισίας, η απόσταση είναι μικρή. Αλλά τα διαθέσιμα εργαλεία για ανακούφιση ποικίλλουν. Σε αυτή την προκλητική περιπέτεια της κατανάλωσης στην οποία βρισκόμαστε βυθισμένοι, είναι κρισιμο να ψηλαφήσουμε την αξία και το κόστος των επιλογών μας: πώς συνδεόμαστε, πώς δεσμευόμαστε, πώς αρρωσταίνουμε, πώς αναρρώνουμε, πώς ερωτευόμαστε, πώς αγαπάμε.